တစ္ခါက ပါေမာကၡတစ္ေယာက္ဟာ ေရအေတာ္အတန္ထည္႔ထားတဲ႔ ဖန္ခြက္တလုံးကုိ ကုိင္ေျမာက္ျပီး စာသင္ခန္းကုိ စတင္လုိက္တယ္။ အားလုံးျမင္သာေအာင္ အေပၚေျမွာက္ျပလုိက္ျပီး “ အခု ဆရာမင္းတုိ႔ကုိေမးခ်င္တာက မိနစ္အနည္းငယ္ေလာက္ ဒီခြက္ကုိ ဆရာေျမွာက္ထားမယ္ ဆုိရင္ ဘာျဖစ္မလဲ” လုိ႔ ေက်ာင္းသားေတြကုိေမးလုိက္တယ္။
“ဘာမွမျဖစ္ပါ ဆရာ” လုိ႔ ေက်ာင္းသားေတြက ေျဖတယ္။ ေကာင္းျပီး ဒါဆုိ တစ္နာရီေလာက္ ဒီအတုိင္းကုိင္ထားမယ္ဆုိရင္ေရာ လုိ႔ ဆရာက ထပ္မံေမးလုိက္ျပန္တယ္။
“ဆရာလက္ေတြ ေညာင္းလာမွာေပါ႔” လုိ႔ ေက်ာင္းသားတေယာက္က ေျဖတယ္။
“သိပ္မွန္တာေပါ႔ ကဲအခု ဒါကို တစ္ေနလုံး ကိုင္ထားမယ္ဆုိရင္ေရာ ဘာျဖစ္မလဲ”
“ဆရာလက္ ထုံက်င္လာမယ္ ႀကြက္သားေတြတုံ႔ဆုိင္းနာက်င္ျပီး ေဆးရုံသြားရမွာေတာ႔ အေသအခ်ာပဲ” လုိ႔ တျခားတစ္ေယာက္ကလွမ္းေနွာက္လုိက္ေတာ႔ ေက်ာင္းသားေတြအားလုံး ရယ္ေမာႀကတယ္။
“သိပ္ေကာင္းတဲ႔ အေျဖပဲ… ဒီလုိဆုိ ဒီအခ်ိန္အေတာအတြင္း ဖန္ခြက္ရဲ႕ အေလးခ်ိန္ကေရာ ေျပာင္းသြားလား” လုိ႔ ဆရာက ထပ္မံေမးလုိက္ျပန္တယ္။
“မေျပာင္းပါဘူးဆရာ” လုိ႔ ေက်ာင္းသားအားလုံးက ျပန္ေျဖတယ္။
“ဒါဆုိ ဘာလုိ႔လက္ေတြနာျပီး ႀကြက္သားေတြ ေညာင္းလာရတာလဲ” ဆရာက စကားကုိခဏရပ္လုိက္ျပီး “ဆရာလက္ ေညာင္းကုိက္မလာခင္ ဆရာဘာလုပ္သင္႔လဲ” လုိ႔ ဆရာက ေမးလုိက္တယ္။
ေက်ာင္းသားေတြ စဥ္းစားႀကတယ္။“ဖန္ခြက္ကုိ ခ်ထားလုိက္ေပါ႔ ဆရာရဲ႕” လုိ႔ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္က ေျဖတယ္။
“ေသခ်ာတာေပါ႔ကြာ.. ဘ၀မွာ ႀကဳံလာသမွ်ျပသနာတုိင္းဟာလည္း ဒါနဲ႔ထပ္တူပဲ ။ ျပသနာဆုိတာကုိ မင္းတုိ႔ရဲ႕ ေခါင္းထဲမွာ ခဏပဲထည္႔ထားႀကည္႔ ဘာမွမျဖစ္သေယာင္ထင္ေနရမယ္။ ေအး ဒါေပမဲ႔ အခ်ိန္အႀကာႀကီး ေခါင္းထဲထည္႔ထားမယ္ဆုိရင္ေတာ႔ မင္းတုိ႔ေခါင္းေတြကုိက္လာမယ္။ ဒီထပ္နည္းနည္းႀကာေအာင္ ထည္႔ထားဦးမယ္ဆုိပါစုိ႔။ မင္းတုိ႔ေတြေလးလံထုံ႕မႈိင္းျပီး ဘာမွ လုပ္နုိင္ေတာ႔မွာမဟုတ္ဘူး” လုိ႔ ဆရာက ေျပာလုိက္တယ္။
( ပုံျပင္ေလးကေတာ႔ ဒီေနရာမွာ အဆုံးသတ္သြားပါျပီး ဒါေပမဲ႔ အေတြးကေတာ႔ အဆုံးမသတ္ေသးဘူးခင္ဗ်….)
အထက္က ပုံျပင္ကေန ရုိးရွင္းျပီး အလြန္အ႔ံၾသစရာေကာင္းတဲ႔ အသိတခုကုုိ ရလုိက္ပါတယ္္။ က်ေနာ္တုိ႔မွာရွိတဲ႔ ျပသနာေတြဟာ သူ႔အတုိင္းဆုိရင္ သိပ္ကိစၥမရွိေပမဲ႔ ဒါေတြကုိ ထြက္သြားခြင္႔မျပဳဘဲ ထားလုိက္မယ္ဆုိရင္ေတာ႔ တကယ္႔ျပသနာေတြျဖစ္လာပါလိမ္႔မယ္။ ျပသနာတစ္ခု( လူ သုိ႔မဟုတ္ အေျခအေနတခု) ကို စုိးရိမ္ေနျခင္းဟာ က်ေနာ္တုိ႔ေမွ်ာ္လင္႔ထားတဲ႔ ေကာင္းမြန္တဲ႔ ရလဒ္တခုကုိ ေပးစြမ္းနုိင္မွာ မဟုတ္တာကုိေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔အားလုံး သိထားျပီးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ အခ်ိန္တုိင္းလုိလုိမွာ က်ေနာ္တုိ႔ဟာ ျပသနာကုိ ေတြးျပိး ပူပန္ေနႀကတယ္။ ဒါဟာ ျပသနာကုိပုိျပီးႀကီးလာေစတဲ႔အျပင္ က်ေနာ္တုိ႔ အနီးမွာရွိေနတဲ႔ လူေတြနဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္ကုိပါ သက္ေရာက္မႈရွိေနပါတယ္။
ဖန္ခြက္ကုိခ်ထားလုိက္ပါ ဆုိတာဟာ အလြန္အေရးႀကီးတဲ႔ အလုပ္တခုျဖစ္တယ္။က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ ေန႔စဥ္ဘ၀ ေတြမွာ အျမဲတမ္းလုပ္ေနရမဲ႔ အရာတခုလည္းျဖစ္တယ္။ အိမ္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အလုပ္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျပသနာတစ္ခု ရွိလာျပီဆုိရင္ အျမဲတမ္းသူအလုိလုိ ထြက္သြားေစျခင္းဟာ အေရးအႀကီးပါတယ္။ ဒီလုိဆုိ က်ေနာ္တုိ႔ဟာ ဘ၀မွာေနေပ်ာ္လာမွာပါ။ တစ္ခုခုကုိ ဆုပ္ကုိ္င္ျခင္းဟာ ျပသနာကုိ ႀကီးသထက္ႀကီးလာေစရုံပဲ ရွိပါတယ္။ ထြက္သြားခြင္႔ျပဳလုိက္ျခင္းသာလွ်င္ မလုိအပ္တဲ႔စိတ္ဖိစီးမႈေတြ မရရွိေတာ႔ပဲ စိတ္ဟာ သက္ေတာင္႔သက္သာျဖစ္ျပီး
ဘ၀ရဲ႕ တျခားအေရးပါတဲ႔ေနရာေတြကုိ အာရုံစူးစုိက္နွစ္ျမဳပ္ဖုိ႔ အသင္႔ရွိေနမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
စူးရွ
Put Down The Glass ကုိ ဘာသာျပန္ပါသည္။
No comments:
Post a Comment